Casa di Giulietta οδηγός επισκεπτών — όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε πριν την επίσκεψή σας

Με μια ματιά

Είσοδος (από 1η Απριλίου 2026)

Teatro Nuovo, Piazzetta Navona, 37121 Βερόνα — 30 δευτερόλεπτα από την ιστορική διεύθυνση Via Cappello 23

Ώρες λειτουργίας

Τρίτη–Κυριακή 09:00–19:00 (τελευταία είσοδος στην Casa 18:30· τελευταία είσοδος στην αυλή 18:40)· Δευτέρα 14:00–19:00. Κλειστά στις 25 Δεκεμβρίου και την 1η Ιανουαρίου.

Φορέας λειτουργίας

Musei Civici di Verona (Comune di Verona)

Κτήριο

Μεσαιωνικός πύργος-κατοικία από τούβλα του 14ου αιώνα

Δημοτική ιδιοκτησία από

1905

Προσθήκη μπαλκονιού

1939, από τον αρχιτέκτονα Antonio Avena, από μεσαιωνική μαρμάρινη σαρκοφάγο

Χάλκινο άγαλμα της Ιουλιέτας

Γλύπτης Nereo Costantini, δωρεά του Lions Club της Βερόνας, τοποθετήθηκε την 1η Ιουνίου 1973· το πρωτότυπο μεταφέρθηκε σε εσωτερικό χώρο και αντικαταστάθηκε από αντίγραφο το 2014

UNESCO

Η πόλη της Βερόνας εγγράφηκε το 2000

Τυπική επίσκεψη

30 έως 60 λεπτά στο εσωτερικό, συν 15–30 λεπτά στην αυλή

Πρόσβαση στην αυλή (από 1 Απριλίου 2026)

Με εισιτήριο: η βασική ενιαία τιμή του φορέα εκμετάλλευσης καλύπτει την πρόσβαση στο Θέατρο και την Αυλή, με το εσωτερικό της Casa di Giulietta διαθέσιμο με μικρή επιπλέον χρέωση. Δωρεάν είσοδος για μικρά παιδιά κάτω των πέντε ετών, κατόχους Verona Card, άτομα με αναπηρία συνοδευόμενα από έναν συνοδό και ξεναγούς που συνοδεύουν γκρουπ.

Τι είναι η Casa di Giulietta;

Η Casa di Giulietta είναι ένα μεσαιωνικό πύργο-κατοικία από κόκκινο τούβλο του 14ου αιώνα στο ιστορικό κέντρο της Βερόνας — και ένα μουσείο αφιερωμένο στην πολυεπίπεδη λογοτεχνική παράδοση που έχει αναπτυχθεί γύρω της τα τελευταία 250 χρόνια. Το αρχικό κτίριο ήταν η κατοικία της οικογένειας Capello, που χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες περιόδους ως ιδιωτική κατοικία και ως πανδοχείο με την ονομασία «del Cappello» (στα ιταλικά σημαίνει «καπέλο»). Η ομοιότητα του ονόματος με την οικογένεια των Καπουλέτων του Σαίξπηρ εντοπίστηκε για πρώτη φορά από ταξιδιώτες του 18ου αιώνα που διάβαζαν την τραγωδία του Σαίξπηρ, και η σύνδεση έχει παγιωθεί πολιτισμικά από τότε. Ο Δήμος της Βερόνας απέκτησε το κτίριο το 1905 και το λειτουργεί υπό την ομπρέλα των Musei Civici di Verona ως δημοτικό μουσείο.

Αυτό που βλέπουν πραγματικά οι επισκέπτες είναι το αποτέλεσμα δύο διακριτών στιγμών στη ζωή του σπιτιού: ο μεσαιωνικός ιστός της οικογένειας Capello (οι τοίχοι από τούβλο, η ακανόνιστη κάτοψη, οι πρωτότυπες αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες) και ο μετασχηματισμός του 1939 από τον αρχιτέκτονα Antonio Avena, ο οποίος επιμελήθηκε τις μουσειακές εκθέσεις και πρόσθεσε το διάσημο μπαλκόνι στην πλευρά της αυλής. Το εσωτερικό φιλοξενεί έπιπλα εποχής (μερικά πρωτότυπα, μερικά αντίγραφα), τοιχογραφίες αναγεννησιακού ύφους, κοστούμια από τη θρυλική κινηματογραφική μεταφορά του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας από τον Franco Zeffirelli το 1968, καθώς και εκθέματα για την εραλδική της οικογένειας Capello που πυροδότησε τη λογοτεχνική σύνδεση.

Γνώριζε ο Σαίξπηρ την Casa di Giulietta;

Όχι — ο Σαίξπηρ σχεδόν σίγουρα δεν επισκέφθηκε ποτέ τη Βερόνα, και η σύνδεση με την Casa di Giulietta είναι εξ ολοκλήρου μεταγενέστερη. Ο Σαίξπηρ έγραψε τον Ρωμαίο και την Ιουλιέτα γύρω στο 1594–1596, αντλώντας από ιταλικές πηγές (κυρίως από τη νουβέλα του Matteo Bandello του 1554, η οποία με τη σειρά της διασκευάζει την Historia του Luigi da Porto του 1531 και παλαιότερες ελληνοϊταλικές παραδόσεις ιστοριών βεντέτας). Το έργο τοποθετεί τη δράση στη Βερόνα — μια πραγματική πόλη που ο Σαίξπηρ επέλεξε από τις πηγές του — αλλά δεν κατονομάζει κανένα συγκεκριμένο σπίτι, μπαλκόνι ή τοποθεσία. Δεν υπάρχει ιστορική Ιουλιέτα, δεν υπάρχει ιστορικός Ρωμαίος, και οι οικογένειες Καπουλέτων και Μοντέγων του έργου βασίζονται χαλαρά σε αρχέτυπα ιταλικών βεντετών και όχι σε τεκμηριωμένες πραγματικές οικογένειες.

Αυτό που μετέτρεψε αυτή τη φανταστική Βερόνα σε τουριστικό προορισμό ήταν ο ρομαντικός ταξιδιωτισμός του 18ου και 19ου αιώνα: μορφωμένοι επισκέπτες από τη Βόρεια Ευρώπη έφταναν με τα αποφθέγματά τους από τον Σαίξπηρ και ζητούσαν από τους ντόπιους να τους δείξουν το σπίτι της Ιουλιέτας. Η εραλδική της οικογένειας Capello — ένα έμβλημα σε σχήμα καπέλου στον θολίτη μιας αψίδας στην Via Cappello — προσέφερε ένα φωνητικό και οπτικό σημείο σύνδεσης («Cappello» / «Capulet»), και η τοπική παράδοση των ξεναγών σταδιακά καθιέρωσε αυτό το σπίτι ως την απάντηση. Ο δήμος επισημοποίησε τη σύνδεση αποκτώντας το κτίριο το 1905· η εγκατάσταση του μπαλκονιού από τον Antonio Avena το 1939 δημιούργησε το φωτογραφικό σύμβολο. Ο χώρος κατανοείται καλύτερα ως ένα έργο λογοτεχνικού τουρισμού του 19ου–20ού αιώνα που επιστρώθηκε πάνω σε ένα πραγματικό μεσαιωνικό σπίτι.

Είναι πρωτότυπο το μπαλκόνι του σπιτιού της Ιουλιέτας;

Όχι. Το μπαλκόνι προστέθηκε το 1939 από τον Βερονέζο αρχιτέκτονα Antonio Avena, ο οποίος ήταν υπεύθυνος για τον ανασχεδιασμό των εκθεμάτων του μουσείου εκείνη τη δεκαετία. Ο Avena διαμόρφωσε το μπαλκόνι από υπάρχοντα δημοτικά πετράματα — συμπεριλαμβανομένης, σύμφωνα με τον ίδιο, μιας μεσαιωνικής μαρμάρινης σαρκοφάγου που αντλήθηκε από τις συλλογές της πόλης — και πρόσθεσε δύο νέους μαρμάρινους προβόλους για να το στηρίξουν. Η σκόπιμη φθορά και το γοτθικό ύφος του μπαλκονιού είχαν σκοπό να το κάνουν να φαίνεται ιστορικά εναρμονισμένο με την τοιχοποιία του 14ου αιώνα· οι επισκέπτες που δεν γνωρίζουν την ιστορία του κτιρίου συνήθως υποθέτουν ότι το μπαλκόνι είναι μεσαιωνικό. Δεν είναι. Σχεδιάστηκε και τοποθετήθηκε για επισκέπτες που έφταναν αφού είχαν διαβάσει τον Σαίξπηρ και ήθελαν μια φωτογραφία με το μπαλκόνι της Ιουλιέτας· χωρίς αυτό, δεν υπήρχε κανένα μπαλκόνι στον χώρο.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το μπαλκόνι είναι ψεύτικο ή παραπλανητικό — είναι ένα πραγματικό αρχιτεκτονικό στοιχείο, κατασκευασμένο από γνήσιο μεσαιωνικό μάρμαρο, τοποθετημένο από έναν σεβαστό αρχιτέκτονα της πόλης, σε ένα γνήσιο μεσαιωνικό σπίτι, στην υπηρεσία μιας πολυεπίπεδης λογοτεχνικής παράδοσης που ανάγεται δύο αιώνες πίσω. Είναι ειλικρινές ως προς τον εαυτό του όταν γνωρίζεις την ιστορία. Το μπαλκόνι του 1939 είναι πλέον το ίδιο 86 ετών και αποτελεί μέρος της τεκμηριωμένης κληρονομιάς του χώρου με δικό του δικαίωμα.

Ποια είναι η ιστορία του χάλκινου αγάλματος της Ιουλιέτας;

Το χάλκινο άγαλμα της Ιουλιέτας στην αυλή φιλοτεχνήθηκε από τον Nereo Costantini, έναν Βερονέζο καλλιτέχνη, και δωρήθηκε στην πόλη από το Lions Club της Βερόνας. Τοποθετήθηκε την 1η Ιουνίου 1973 — πάνω από τρεις δεκαετίες μετά το μπαλκόνι του Avena — ως απάντηση στη δημοτικότητα της αυλής ως προορισμού φωτογραφικού τουρισμού. Μια μακροχρόνια παράδοση θέλει το άγγιγμα ή το τρίψιμο του δεξιού στήθους της Ιουλιέτας να φέρνει τύχη στον έρωτα· με τις δεκαετίες αυτό προκάλεσε ορατή φθορά, και το 2014 το πρωτότυπο άγαλμα μεταφέρθηκε σε εσωτερικό χώρο για συντήρηση και αντικαταστάθηκε στην αυλή με ένα ακριβές χάλκινο αντίγραφο χυτό από τα ίδια καλούπια. Το αντίγραφο συνεχίζει να αγγίζεται από τους επισκέπτες, αλλά η φθορά της πατίνας συμβαίνει πλέον στο αντικαταστάτη και όχι στο πρωτότυπο του 1973.

Οι επισκέπτες που θέλουν να δουν το πρωτότυπο άγαλμα του Costantini μπορούν να ρωτήσουν στη ρεσεψιόν του μουσείου, όπου το προσωπικό μπορεί να τους ενημερώσει αν αυτό εκτίθεται επί του παρόντος στο εσωτερικό του μουσείου-σπιτιού ή βρίσκεται σε αποθήκη συντήρησης. Το αντίγραφο στην αυλή είναι, για φωτογραφικούς σκοπούς, δυσδιάκριτο από το πρωτότυπο.

Ποια είναι η παράδοση των Γραμμάτων στην Ιουλιέτα;

Οι επισκέπτες γράφουν γράμματα στην Ιουλιέτα — τον φανταστικό χαρακτήρα, απευθυνόμενοι σε αυτήν σαν να ήταν πραγματική — τουλάχιστον από τις αρχές του 20ού αιώνα. Η εθελοντική ένωση Club di Giulietta (Λέσχη της Ιουλιέτας), που ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1930 και επισημοποιήθηκε το 1972, παραλαμβάνει τα γράμματα, τα διαβάζει και απαντά εκ μέρους της Ιουλιέτας σε περισσότερες από δώδεκα γλώσσες. Οι εθελοντές της λέσχης (οι «Segretarie di Giulietta», ή Γραμματείς της Ιουλιέτας) διαχειρίζονται αρκετές χιλιάδες γράμματα ετησίως, με διεύθυνση απλώς «Ιουλιέτα, Βερόνα, Ιταλία» ή αφημένα στον τοίχο της αυλής. Η αμερικανική ταινία του 2010 «Γράμματα στην Ιουλιέτα» διέδωσε την παράδοση διεθνώς και αύξησε σημαντικά τον όγκο της αλληλογραφίας. Οι επισκέπτες μπορούν να ρίξουν γράμματα στο ειδικό γραμματοκιβώτιο της αυλής, να τα αφήσουν κολλημένα στον τοίχο (από όπου αφαιρούνται περιοδικά από το προσωπικό του μουσείου για να αποφευχθεί η φθορά), ή να τα ταχυδρομήσουν από το σπίτι τους με διεύθυνση τη λέσχη στο Casa di Giulietta. Η λέσχη λειτουργεί ανεξάρτητα από το μουσείο, αλλά με την ευλογία της πόλης.

Πώς φτάνετε στο Casa di Giulietta;

Από την 1η Απριλίου 2026 η είσοδος στην Αυλή της Ιουλιέτας και στο Σπίτι της Ιουλιέτας βρίσκεται στο Teatro Nuovo, στην Piazzetta Navona — 30 δευτερόλεπτα με τα πόδια από την ιστορική διεύθυνση Via Cappello 23. Η πόρτα στη Via Cappello είναι μόνιμα κλειστή για το κοινό. Ολόκληρη η συνοικία είναι πεζοδρομημένη και βρίσκεται εντός της ZTL της Βερόνας (Zona a Traffico Limitato), οπότε οι περισσότεροι επισκέπτες φτάνουν με τα πόδια από άλλα σημεία του ιστορικού κέντρου. Αναζητήστε τη σήμανση του Teatro Nuovo στην Piazzetta Navona· ο σαρωτής εισιτηρίων βρίσκεται μέσα στο φουαγιέ του Teatro Nuovo και η αυλή με το χάλκινο άγαλμα της Ιουλιέτας προσεγγίζεται μέσω του νέου χώρου εισόδου.

Από τον σιδηροδρομικό σταθμό Verona Porta Nuova η διαδρομή προς το Teatro Nuovo είναι περίπου 20 λεπτά με τα πόδια μέσα από την παλιά πόλη, ή 5 λεπτά με τα αστικά λεωφορεία 11, 12 ή 13 έως την Piazza Bra (Αρένα της Βερόνας), και στη συνέχεια 5–10 λεπτά με τα πόδια μέσω Via Mazzini και Via Cappello έως την Piazzetta Navona. Ο διεθνής σιδηρόδρομος συνδέει τη Verona Porta Nuova απευθείας με Μιλάνο, Βενετία, Μπολόνια, Μόναχο και Ίνσμπρουκ. Οι οδηγοί θα πρέπει να σταθμεύσουν σε έναν από τους περιφερειακούς χώρους στάθμευσης (Piazza Cittadella, Piazzale Re Teodorico ή Saba Arsenale) και να συνεχίσουν με τα πόδια — οι κάμερες της ZTL επιβάλλουν αυτόματα πρόστιμα σε μη εξουσιοδοτημένα οχήματα.

Η Βερόνα είναι ιδανικά τοποθετημένη ως στάση μίας ημέρας σε δρομολόγια στην Ιταλία: 1,5 ώρα από το Μιλάνο, 1 ώρα από τη Βενετία, 1 ώρα από τη Μπολόνια με τρένο. Πολλοί διεθνείς επισκέπτες επισκέπτονται το Casa di Giulietta στο πλαίσιο μιας περιήγησης 4–6 ωρών με τα πόδια στη Βερόνα, που περιλαμβάνει επίσης τη Ρωμαϊκή Αρένα (το τρίτο μεγαλύτερο αμφιθέατρο στην Ιταλία μετά το Κολοσσαίο και την Κάπουα), τη ρωμαϊκή γέφυρα Ponte Pietra, το μουσείο Castelvecchio και το σημείο θέασης Torre dei Lamberti.

Ποιο είναι το ωράριο λειτουργίας της Casa di Giulietta το 2026;

Η Casa di Giulietta είναι ανοιχτή όλο τον χρόνο με διπλό ωράριο που άλλαξε την 1η Απριλίου 2026: Τρίτη έως Κυριακή 09:00 έως 19:00 (τελευταία είσοδος στην Casa 18:30· τελευταία είσοδος στην αυλή 18:40), και Δευτέρα 14:00 έως 19:00 — το αργό άνοιγμα της Δευτέρας είναι ασυνήθιστο και χρήσιμο για τον προγραμματισμό. Ο χώρος παραμένει κλειστός στις 25 Δεκεμβρίου και την 1η Ιανουαρίου· το ωράριο μπορεί επίσης να προσαρμόζεται γύρω από μεγάλες ιταλικές αργίες — την Κυριακή του Πάσχα, το Ferragosto (15 Αυγούστου) και την Ημέρα της Δημοκρατίας (2 Ιουνίου) ενδέχεται να ισχύουν μειωμένες ώρες, γι' αυτό επιβεβαιώστε την ίδια την ημέρα αν το ταξίδι σας συμπίπτει με μία από αυτές. Από την 1η Απριλίου 2026, τόσο η αυλή όσο και το μουσείο-σπίτι απαιτούν εισιτήριο, με μία μόνο είσοδο μέσω του Teatro Nuovo στην Piazzetta Navona. Η είσοδος χωρίς αναμονή με συγκεκριμένη ώρα είναι ο πιο αξιόπιστος τρόπος να εξασφαλίσετε ένα συγκεκριμένο παράθυρο εισόδου στο μουσείο κατά την υψηλή περίοδο (Μάιος–Σεπτέμβριος), όταν η αυλή είναι σταθερά γεμάτη από ημερήσιους επισκέπτες.

Πόσο κοστίζει η Casa di Giulietta;

Από την 1η Απριλίου 2026, τα Musei Civici di Verona διαθέτουν δύο προϊόντα με σταθερές τιμές — δεν υπάρχει διαχωρισμός τιμής για ενήλικες/νέους/ηλικιωμένους. Το εισιτήριο Theatre + Courtyard καλύπτει τη νέα εμπειρία εισόδου στο Teatro Nuovo καθώς και την αυλή με το χάλκινο άγαλμα της Ιουλιέτας και τη θέα του μπαλκονιού από κάτω, στη βασική σταθερή τιμή. Το πλήρες εισιτήριο Theatre + Courtyard + Casa di Giulietta προσθέτει το μεσαιωνικό εσωτερικό του σπιτιού και το ίδιο το μπαλκόνι με μια μικρή επιβάρυνση. Και τα δύο προϊόντα προσφέρουν δωρεάν είσοδο σε τέσσερις κατηγορίες: δωρεάν είσοδος για μικρά παιδιά, κατόχους Κάρτας Αναπηρίας και έναν συνοδό, ξεναγούς που συνοδεύουν γκρουπ και κατόχους Verona Card — η Verona Card είναι το συνδυαστικό πάσο αξιοθέατων της πόλης, μια εξαιρετική επιλογή για επισκέπτες που σχεδιάζουν να επισκεφθούν πολλά μουσεία σε ένα ταξίδι. Οι τιμές που κρατούνται μέσω της υπηρεσίας μας εμφανίζονται συμπεριλαμβανομένης της χρέωσης εξυπηρέτησης στην αρχική σελίδα — ό,τι βλέπετε στην κάρτα του εισιτηρίου είναι ό,τι πληρώνετε, χωρίς εκπλήξεις συναλλάγματος, χωρίς κρυφές χρεώσεις. Η δωρεάν είσοδος για κατοίκους Βερόνας την πρώτη Κυριακή του μήνα διεκπεραιώνεται μέσω του σαρωτή εισιτηρίων στο ταμείο επί τόπου και δεν διατίθεται μέσω διαδικτυακών κρατήσεων της υπηρεσίας μας.

Πότε είναι η καλύτερη στιγμή για να επισκεφθείτε την Casa di Giulietta;

Επισκεφθείτε την αυλή κατά το άνοιγμα στις 10:00 ή τις δύο τελευταίες ώρες πριν το κλείσιμο. Η αυλή είναι πολυσύχναστη από τις 11:00 και μετά σε κάθε εποχή και φτάνει σε πραγματικό συνωστισμό (ουρά γύρω από το χάλκινο άγαλμα, στοίβες τουριστών για τη φωτογραφία με το μπαλκόνι) τα καλοκαιρινά απογεύματα και γύρω από τις ιταλικές σχολικές διακοπές. Η υψηλή περίοδος διαρκεί από Μάιο έως Σεπτέμβριο, με τον Ιούλιο και τον Αύγουστο να είναι οι πιο πολυσύχναστοι μήνες και την εβδομάδα του ιταλικού Ferragosto (γύρω στις 15 Αυγούστου) να είναι το πιο πολυσύχναστο διάστημα. Οι ενδιάμεσοι μήνες (Απρίλιος, τέλη Σεπτεμβρίου, Οκτώβριος) προσφέρουν ήπιο καιρό, λιγότερο κόσμο και εξαιρετικό φως για φωτογραφίες. Οι χειμερινές επισκέψεις (Δεκέμβριος–Φεβρουάριος) είναι σαφώς πιο ήσυχες — η αυλή είναι μερικές φορές σχεδόν άδεια τα μεσαία Ιανουαρίου — αλλά η παλιά πόλη της Βερόνας παραμένει μαγευτική, και οι χριστουγεννιάτικες αγορές που γεμίζουν την Piazza Bra και την Piazza delle Erbe κάνουν μια επίσκεψη τον Δεκέμβριο αξέχαστη με διαφορετικό τρόπο. Η Ημέρα του Αγίου Βαλεντίνου (14 Φεβρουαρίου) είναι ένα κορυφαίο σημείο μάρκετινγκ — η πόλη διοργανώνει ειδικό πρόγραμμα και το μουσείο μπορεί να είναι πιο πολυσύχναστο από το συνηθισμένο για τον Φεβρουάριο.

Τι περιλαμβάνει το εσωτερικό της Casa di Giulietta;

Το εσωτερικό είναι ένα μικρό μουσείο, που συνήθως επισκέπτεται κανείς σε 30–60 λεπτά. Το ισόγειο ανοίγει στην αυλή και το χάλκινο άγαλμα. Στον επάνω όροφο, δωμάτια με τοιχογραφίες διατηρούν τον μεσαιωνικό χαρακτήρα του σπιτιού και φιλοξενούν αναπαραγωγές επίπλων της Αναγέννησης. Μια κεντρική έκθεση παρουσιάζει κοστούμια και σκηνικά αντικείμενα από τη θρυλική κινηματογραφική μεταφορά του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας από τον Φράνκο Τζεφιρέλι το 1968 — συμπεριλαμβανομένων μερικών από τα αυθεντικά κοστούμια — μαζί με ιστορικό υλικό για την οικογένεια Καπέλο και την παράδοση του λογοτεχνικού τουρισμού του 18ου–19ου αιώνα που ανέδειξε τον χώρο. Μια κοντή σκάλα οδηγεί στο ίδιο το μπαλκόνι: το επίκεντρο κάθε φωτογραφίας μήνα του μέλιτος στη Βερόνα από το 1939. Οι επισκέπτες συνήθως μένουν εδώ δέκα λεπτά, περιμένουν ευγενικά στην ουρά για τη στιγμή τους στο μπαλκόνι και επιστρέφουν μέσα. Η θέα από το μπαλκόνι βλέπει προς τα κάτω στην αυλή όπου στεκόσασταν δέκα λεπτά νωρίτερα· η γωνία είναι γνωστά κοντινή και η αυλή μικρή — η φωτογραφία του συντρόφου σας που σας χαιρετά από κάτω είναι η κλασική λήψη.

Τι άλλο μπορείτε να δείτε στη Βερόνα την ίδια μέρα;

Η Casa di Giulietta είναι αρκετά μικρή ώστε οι περισσότεροι επισκέπτες να τη συνδυάζουν με μια ημερήσια περιήγηση με τα πόδια στη Βερόνα. Η Αρένα της Βερόνας (ρωμαϊκό αμφιθέατρο του 1ου αιώνα, το τρίτο μεγαλύτερο στην Ιταλία μετά το Κολοσσαίο και την Κάπουα, που φιλοξενεί ακόμη καλοκαιρινές όπερες) απέχει 5 λεπτά με τα πόδια και είναι το άλλο εμβληματικό μνημείο της πόλης. Το Castelvecchio (το φρούριο των Σκαλιγέρων του 14ου αιώνα στον Αδίγη, σήμερα το κύριο δημοτικό μουσείο της Βερόνας) είναι 10 λεπτά περπάτημα παραπέρα. Η Piazza delle Erbe (η μεσαιωνική πλατεία αγοράς χτισμένη πάνω στη ρωμαϊκή αγορά) απέχει 3 λεπτά από την Casa di Giulietta και είναι η πιο φωτογενής πλατεία της πόλης. Το σημείο θέασης Torre dei Lamberti (πύργος από τούβλα 84 μέτρων με ανελκυστήρα) είναι 5 λεπτά μακριά και προσφέρει εναέρια φωτογραφία της παλιάς πόλης. Η Casa di Romeo (η υποτιθέμενη κατοικία των Μοντέγων στη Via Arche Scaligere 4) είναι 5 λεπτά με τα πόδια και είναι κλειστή ιδιωτική κατοικία — μόνο εξωτερική θέαση, αλλά αξίζει την παράκαμψη. Μια τυπική μέρα προσθέτει τη Sant'Anastasia (τη μεγαλύτερη γοτθική εκκλησία της Βερόνας) και το Ρωμαϊκό Θέατρο στην άλλη πλευρά του ποταμού. Η Verona Card (περάσματα 24ωρης ή 48ωρης διάρκειας) καλύπτει τα περισσότερα μουσεία καθώς και τα μέσα μεταφοράς και αξίζει τον υπολογισμό αν σχεδιάζετε τρία ή περισσότερα αξιοθέατα.

Γιατί να κλείσετε εισιτήρια χωρίς αναμονή για την Casa di Giulietta;

Η Casa di Giulietta χρησιμοποιεί έκδοση εισιτηρίων την ίδια ημέρα στην είσοδο, και το εσωτερικό του μουσείου περιορίζει τον αριθμό επισκεπτών για να διαχειρίζεται τη ροή μέσα από τα στενά μεσαιωνικά δωμάτια. Τα απογεύματα της υψηλής περιόδου (Μάιο–Σεπτέμβριο) η ουρά εισόδου από την αυλή φτάνει συνήθως τα 30–60 λεπτά — απογοητευτικό σε ένα μικρό μουσείο όπου η ίδια η επίσκεψη διαρκεί μόνο 30–60 λεπτά. Οι κρατήσεις χωρίς αναμονή εξασφαλίζουν μια συγκεκριμένη ώρα εισόδου πριν γεμίσουν οι ώρες αιχμής και σας επιτρέπουν να παρακάμψετε την ουρά έκδοσης εισιτηρίων στην αυλή. Το μουσείο είναι αρκετά μικρό ώστε 45 χαμένα λεπτά στην ουρά να αποτελούν αισθητή απώλεια για την υπόλοιπη μέρα στη Βερόνα· πολλοί επισκέπτες κλείνουν εισιτήρια χωρίς αναμονή ειδικά για να χωρέσουν την Casa di Giulietta γύρω από την ξενάγηση στην Αρένα, το μεσημεριανό στην Piazza delle Erbe και ένα απόγευμα στο Castelvecchio χωρίς να καταρρεύσει η μέρα σε μία μόνο ουρά.

Συχνές ερωτήσεις